De bruine kiekendief

Het was een mooie zondagmiddag, eind van de zomer 2009, toen ik aankwam bij de opvang om een rondje langs de dieren te lopen. De asielhoudster was op vakantie en had mij gevraagd die dag het welzijn van de opvangdieren te controleren. Op het moment dat ik binnen kwam kon ik echter gelijk weer vertrekken. Er was een melding gedaan van een "buizerd" die ergens gewond in een weiland in Delft-Zuid lag.

De Dierenambulance had geen capaciteit om de roofvogel op te halen en het vangen van een roofvogel is niet zonder gevaar. Een in het nauw gedreven roofvogel verdedigt zich met zijn puntige snavel en scherpe klauwen met gekromde nagels die zich een centimeter in je huid kunnen boren. Er is daarom enige ervaring vereist om de roofvogel veilig te kunnen vangen.Zodoende maakte ik direct een afspraak met de vinder bij de kynologenclub in Tanthof om mij naar de roofvogel te leiden. De roofvogel was die ochtend gevonden door de alerte hond van een van de leden. Vanaf de parkeerplaats was het een wandeling van ruim een kwartier naar het veld waar de "buizerd" lag. Daar aangekomen zag ik de roofvogel pas liggen toen ik er nog slechts 2 meter van verwijderd was. Hij had zich verschranst in een kuil in het hoge gras. Zijn rechter vleugel lag verdraaid naast zijn lichaam en de vogel was verzwakt en kon niet meer vooruit komen. Iets verderop stond een grote hoogspanningspaal. Een botsing hiermee is vermoedelijk de oorzaak voor zijn letsel geweest.

Het kostte niet al te veel moeite om de roofvogel in de reismand te krijgen, maar daarna moest de inmiddels zwaardere reismand nog wel een kwartier lang teruggedragen worden naar de parkeerplaats. Het was een mooie roofvogel om te zien met een lichtbruine kop. Ik ben geen soortenkenner, maar dacht toen al dat buizerds een andere kleur kop hadden en groter waren. Eenmaal op de opvang kreeg ik de bevestiging dat het hier om een bruine kiekendief ging. Daar krijgen we er meestal maar 1 of 2 van binnen per jaar, best bijzonder dus deze vangactie. Helaas was de rechter vleugel dusdanig beschadigd, "hij hing nog aan een draadje", dat herstel uitgesloten was. De bruine kiekendief is direct ingeslapen om hem verder lijden te besparen. Toch voelde deze vangactie verre van nutteloos, de roofvogel had nog dagen in leven kunnen blijven alvorens van honger en dorst om te komen. Het heeft altijd zin om zieke en gewonde vogels en nadere wilde dieren naar de opvang te brengen, hoe slecht het er ook uitziet.

Annemieke

Een selectie van enkele artikels uit de Penneveer, winter 2009:

• Van de voorzitter
• Halsbandparkieten
• Zwanen
• Even voorstellen: Nancy
• Bezoek aan de opvang
• Teken bij vogels
• Overzicht inclusief andere edities