Van de voorzitter

Geachte donateur, beste lezer,

Over het algemeen gaat het goed met de Vogel- en Egelopvang. We worden ongemerkt bekender, wat meer dieren tot gevolg heeft, maar gelukkig komen op die manier ook meer giften binnen en kunnen we altijd rekenen op onze trouwe donateurs!

Daarnaast kregen wij al een paar maal kattenvoer in blik en zakjes van Intratuin. Het was net over de datum, maar heel bruikbaar voor ons! Zeker in het egelseizoen dat nu aan de gang is, is dit bijzonder welkom!

Problemen die we wel hebben en die steeds zwaarder drukken op het team vrijwillige medewerkers en bestuur is het chronische gebrek aan helpers.

Donkere wolken

Tussen alle helpende vrijwilligers door vallen er grote gaten in het rooster, iedere dag weer.
Meestal vul ik die in, maar het snijdt mij af van zoveel andere werkzaamheden die ik als asielhoudster in het belang van de opvang moet doen en ook graag wil doen!

Binnen het bestuur zijn wij al jaren zeer intensief en vaak heel creatief bezig dit probleem aan te pakken.
Behalve het voortdurend werven van vrijwilligers, hebben we al heel wat gangetjes gemaakt naar diverse gemeentelijke instanties, de Wethouder Dierenwelzijn en naar een aantal serieus meedenkende reïntegratiebureaus. Dit om mensen te vinden die de opvang als baan willen beschouwen en dagelijks komen werken, zodat de openvallende gaten niet meer gedicht moeten worden door mij.
Deze gesprekken en bezoeken liepen allemaal op teleurstellingen uit.
Wat nu?

Zon te zien

De winter 2010/2011 verliep koud, met veel sneeuw en ijs. De vorst viel vroeg in wat ons toen heel veel extra egeltjes opleverde. Er hebben er zo`n 60 overwinterd bij ons. En er waren de nodige watervogels in problemen geraakt, vooral zwanen, ganzen en meerkoeten, eenden en waterhoentjes. Al deze dieren moesten blijven tot na de dooi.

Het was een drukte van belang, want ook veel mensen vroegen telefonisch advies over dieren in nood of wat ze mochten voeren.
Onze hokjes en buitenvolières zaten gezellig vol met wintergasten.
Gelukkig vallen deze dingen op in de media. We kregen aandacht van diverse kranten en TV West.
Naar aanleiding daarvan kwamen er extra giften binnen zowel in natura in de vorm van stro en voer als per giro of bank. Daar waren we heel gelukkig mee.
Een artikeltje in de Delft bijlage van de Telegraaf kwam onder ogen van een bestuurslid van de Stichting Van Klooster. Deze Stichting beheert gelden, onder andere bedoeld voor directe hulp aan dieren.
Ze vroeg mij of wij blij zouden zijn met 5.000 euro voor de extra onkosten van die winter.
Dat waren we zeker, ik heb dit al eerder vermeld in de vorige Penneveer.
Later zijn bestuursleden van de Stichting Van Klooster op bezoek geweest in de opvang en kregen we de gelegenheid aan te geven wat onze grootste nood is.
Wij hebben toen uitgelegd hoe moeilijk het was voldoende mensen te vinden voor de opvang, dat het inmiddels zorgelijke proporties ging aannemen en op welke manier we denken het op te kunnen lossen.
Nu ga ik het verhaal wat korter maken. Na een jaar vol onderzoeken van de Stichting naar ons en veel vergaderingen met ons, is de kogel door de kerk en mocht ik op 1 december jl. horen dat wij door middel van een financiële ondersteuning van de Stichting Van Klooster mogen gaan werken met vaste (betaalde) krachten. Verderop in dit boekje vindt u de vacatures.
Het is niet de bedoeling dat wij voor eeuwig door de Stichting worden ondersteund. Wij moeten binnen een bepaalde periode zelf de gelden kunnen opbrengen om mensen in dienst te kunnen houden en financieel rond te komen, maar we worden door de Stichting geholpen om deze vaardigheid en andere nieuwe zaken aan te leren.
Wij weten dat het gaat lukken!
Ook draagt de Stichting Van Klooster in beginsel geen zorg voor andere kosten. Het gaat uitsluitend om de betaalde krachten en éénmalige kosten die nu eenmaal gepaard gaan met de geplande uitbreiding van het vaste personeelsbestand.
Voor alle andere uitgaven die Stichting Vogelasiel Delft moet doen om de boel draaiende te houden zijn en blijven we zelf verantwoordelijk.
Daarom willen we iedereen aansporen om vooral donateur te blijven of op een andere manier iets te betekenen voor de opvang.
Dat blijft noodzakelijk!!!

Verder zijn en blijven we een organisatie die sterk afhankelijk is van de inzet van vrijwilligers.
Zelf ben en blijf ik ook vrijwilliger, net als de bestuursleden en alle andere helpers van de opvang.

Tot slot zijn we op zoek naar versterking voor ons (vrijwillige) bestuursteam voor de 4 vacatures van penningmeester, fondswerver/lobbiest, bouwkundige en algemeen bestuurslid. Aanmelden op opvragen van extra informatie kan via .

Verloren

Op 14 juni 2011 is mijn voormalige werkgever dierenarts J.S. Witteveen overleden. Hij volgde zijn vrouw die op 2 maart 2010 was overleden.
Ik heb als assistente bij hen gewerkt van 2 januari 1967 tot april 1983.
Onder u zijn vast mensen die dierenarts Witteveen gekend hebben.

Hij was in die tijd samen met dierenarts G.F. Meijer de enige dierenarts in Delft. Beide dierenartsen hadden een z.g. boerenpraktijk en hielden daarnaast ook spreekuur voor kleine huisdieren.
Toen ik assistente werd ging ik regelmatig mee "de boer" op. Ik mocht assisteren bij grote operaties zoals een keizersnede bij koeien en andere ingrepen die altijd bij de boer op het erf of in de stal werden uitgevoerd.

Na verloop van tijd werden de werkzaamheden zo druk dat Witteveen besloot alleen kleine huisdieren te doen en zich daar meer in te gaan specialiseren. Dierenarts Meijer heeft kort daarna het zelfde besluid genomen.

De beide dierenartsen Meijer en Witteveen zijn trouwe donateurs van onze Vogel-en Egelopvang gebleven tot aan hun dood.

Dierenarts J.S. Witteveen is voor mij een groot voorbeeld geweest en altijd een goed raadgever.
In mijn dierenartsassistente tijd begon ik geleidelijk aan steeds vaker wilde vogels te verzorgen.
Mijn ervaringen met deze dieren in combinatie met de kennis van Witteveen zorgde voor een degelijke basis voor mijn toekomstig werk als vogelasielhoudster.
Tot op heden heb ik nog steeds de neiging me af te vragen hoe hij over bepaalde dingen zou denken als ik hem om raad zou vragen of als hij ons bezig zou zien in de opvang.

U begrijpt het, het is voor mij ook een persoonlijk verlies.

Jonge vogels deze zomer/ vrijwilligers

We hebben een heel drukke zomer achter de rug. Het aantal mezen, zowel pimpels- als koolmezen bleek veel meer dan normaal.
Het toeval wilde dat juist op dat moment zich een nieuwe vrijwilligster aanmeldde, waarvan ik meteen aanvoelde dat ik die een spoedcursus mezen verzorgen kon geven, waarna ze zelfstandig voor deze en andere jongen kon zorgen op de uren dat ze tijd had om te komen.
En het fijne was ook dat ze zich in kon zetten op zwakbezette uren binnen de opvang waardoor de andere verzorger de handen vrij had voor de overige werkzaamheden.
Deze vrijwilligster is nu weer vertrokken. Dat was de afspraak. Ze wilde tussen mei en september de handen uit de mouwen steken bij ons en daarna weer verder met andere dingen zoals betaald werk en studie. Maar het was heel fijn dat ze er was.

Zo heeft er ook een dame bij ons gewerkt tijdens de feestmaand december 2010. Zij was op weg van de ene baan naar de andere en had in die periode tijd over. Voor ons een enorme uitkomst, want juist met de feestdagen is de opvang onderbezet vanwege vakanties van zowel de stagelopende scholieren als van sommige vrijwilligers.

Op die manier hebben we zeer regelmatig fijne en leuke contacten met veel verschillende mensen. Wij weten dat het niet mogelijk is om iedereen voor langere tijd aan onze opvang te binden. Maar we zijn ontzettend dankbaar voor iedere hulp die we aangeboden krijgen.
Het uiteindelijke doel, het verblijf van de dieren binnen onze opvang tot het succes van een veilige vrijlating te brengen is daardoor haalbaar. Iedere tijdelijke medewerker heeft daaraan bij gedragen!

Daarnaast zijn er gelukkig ook een aantal vrijwilligers die al jaren meelopen en daardoor veel ervaring hebben opgebouwd. Hun inzet is absoluut onmisbaar!

Veel plezier met het lezen van dit boekje

W. de la Rambelje - Mergler

Een selectie van enkele artikels uit de Penneveer, winter 2011:

• Asielhoudster verteld
• Bezoek aan de opvang
• Muizenissen
• Egels in de opvang
• Overzicht inclusief andere edities