Bezoek aan de opvang

Het is een strakblauwe, maar koude herfstmiddag als ik aan kom rijden bij de opvang. Ik begin mijn rondje in de eerste opvang en word daar begroet door een aantal houtduiven en turkse tortels. Een aantal moet nog met de hand bijgevoerd worden. Mijn oog valt op een vreemde houtduif. Vreemd omdat hij kastanjebruin is, net zoals sommige stadsduiven. Normale houtduiven zijn vaak blauwpaarsig. Zou het een mutatie zijn? Een paring tussen een stadsduif en een houtduif ligt niet voor de hand, gezien het totaal verschillende baltsgedrag, maar is ook niet uit te sluiten. Hoe dan ook, de verzorging blijft hetzelfde en ook voor deze vreemde jongen is het doel om hem te zijner tijd weer gezond vrij te kunnen laten.

Ook zie ik twee wilde konijnen met myxomatose. Hopelijk vergaat het hen net zo goed als het konijn dat hier ruim een half jaar geleden met de dezelfde aandoening zat en inmiddels weer gezond en vrij is. Het tweede konijn waar ik aan het eind nog over schreef heeft het niet gered.

Ik ga een ruimte verder en ontmoet daar een witte pekingeend. Hij ziet er erg pluizig uit, omdat hij in de rui is. De reden van zijn verblijf bij ons is rugletsel, meest waarschijnlijk veroorzaakt door een aanrijding. Verder zie ik overal waar ik kijk gevulde egelhokken. Het belooft weer een druk egelseizoen te worden. Door de extreme temperatuurschommelingen de laatste maanden zijn veel jongen van dit najaar in de problemen gekomen. Zo ook egel Serpentientje die toevallig wakker is en zo goed kan poseren voor een foto. Het vliegenseizoen is helaas nog niet voorbij en vliegen kiezen graag zieke en zwakke dieren uit om hun eieren op te leggen. Hierdoor is het wegplukken van vliegeneieren en maden van nog levende, nieuw gebrachte egels een bijna dagelijks terugkerende activiteit geworden.

De beloning van deze inspannende en vaak langdurende klus, er mag immers geen ei of made achterblijven, is het weer helemaal zien opknappen van de egels in de weken die volgen. Zelfs zo’n zielig ingevallen geval als ik aantref in de warmtekooi kan weer helemaal opbloeien dankzij de juiste zorg die door de medewerkers van de opvang geboden wordt.

Op een zacht nest van handdoeken zie ik een wel heel zielig ogende zwaan liggen. Deze zwaan heeft botulisme, een tijdelijke algehele verlamming veroorzaakt door de gifstof van bacteriën die in het water op kadavers leven. De behandeling bestaat uit het toedienen van vocht en voedsel, zodat de zwaan de gifstof weer kan uitplassen. Zodra de gifstoffen uit zijn lijf zijn, kan hij alles weer. Meestal gebeurt dit binnen een week. De zwaan kan alweer een beetje zelf slobberen uit de voerbak dus de vooruitzichten zijn goed.

Ook in de naastgelegen ruimte zie ik veel egels, waaronder een moederegel die in de opvang is bevallen van een aantal baby’s. Moeder is opgevangen vanwege ernstige ademhalingsproblemen veroorzaakt door longworm. Hiervoor wordt zij nog steeds behandeld. Het was bij binnenkomst niet te zien dat ze zwanger was dus de baby’s waren een verrassing. Moeder en jongen maken het goed en zullen bij ons overwinteren, zodat zij in het voorjaar onder optimale omstandigheden weer vrijgelaten kunnen worden.

Tot slot tref ik in deze ruimte nog zo’n 20 duiven, waarvan het merendeel aangereden, en een wild konijn dat bruin-wit gevlek is. Dit konijn is afkomstig van de kolonie die zich ophoudt bij het Reinier de Graaff ziekenhuis. Vanwege de kruising met gedumpte tamme konijnen in dit gebied, hebben de wilde konijnen soms een ongewoon uiterlijk. In gedrag verschillen zij echter niet van raszuivere wilde konijnen. De asielhoudster vertelde me dat dit konijn bloedend langs de weg gevonden is door een ambulancebroeder en zodoende gebracht is in een echte ambulance, ingepakt in dekens. Dat is nog eens een luxe behandeling! Het gaat goed met het konijn en hij wordt binnenkort teruggeplaatst bij zijn kolonie.

Tijd om in de buitenvolières te gaan kijken. In de achterste slootkooi vind ik een reiger en een aantal meeuwen. De meesten meeuwen zijn bijna hersteld van hun verwondingen door diverse ongelukken. De reiger is iets te snel door zijn ouders in de steek gelaten en kwam nat en verzwakt binnen. Inmiddels is hij helemaal opgeknapt en mag vandaag zelfs vrijgelaten worden. Ik spreek af dat ik hem aan het eind van mijn rondje door de opvang zelf meeneem om dat te doen. De foto’s hiervan staan aan het eind van dit artikel. Naast de meeuwen vind ik een imposante zwaan. Hij is op het bedrijventerrein Ruijven gevonden en liep erg moeilijk door een kneuzing in zijn poot. Het lopen gaat al wat beter, maar hij moet nog verder herstellen voordat hij het vrije leven weer kan hervatten. Naast de zwaan zitten de laatste paar meerkoeten die vanaf pluizig zwart kuiken zijn grootgebracht deze zomer. Er is nu weinig pluizigs meer aan en ook zij worden zeer spoedig vrijgelaten. Ook in de andere buitenvolières bevinden zich nog wat laatste zomergasten. Ik zie wat zwarte kraaien en kauwen, duiven en merels. Spoedig zullen ook zij klaar zijn om de vrijheid te kiezen en kunnen de volières (deels) ingericht gaan worden voor egels. De winter komt er immers snel weer aan.

Annemieke

Een selectie van enkele artikels uit de Penneveer, winter 2011:

• Van de voorzitter
• Asielhoudster verteld
• Muizenissen
• Egels in de opvang
• Overzicht inclusief andere edities