Bericht van de voorzitter

Artikel uit de Penneveer, voorjaar 2007

Een stoïcijns type als de egel trekt zich niets aan van het vroege voorjaar waar wij allemaal zo blij mee zijn. In tegenstelling tot wat hier en daar in de publiciteit wordt beweerd, zijn de egels gewoon nog in winterslaap tot eind april.

Wel zijn er méér zieke egels bij ons gebracht in de periode januari t/m april dan andere jaren. Deze egels die over het algemeen niet gezond de winterslaap in waren gegaan, zijn uitgeput veel te vroeg wakker geworden om te gaan eten en drinken in de (onbewuste) hoop weer aan te sterken.

Omdat een zieke egel die zichzelf niet warm kan houden vaak in de zon gaat liggen, valt hij natuurlijk op en zodoende verzeilen ze bij ons. Wij kunnen vaststellen wat er mis is en de egel daar voor behandelen. Meestal, na een normale winter, zijn de te vroeg wakker geworden egels oude dieren met een heel slecht gebit en daar een flinke ontsteking rondom. Als de egel verder gezond is, kan hij na een bezoek aan de dierenarts voor zijn gebit en na een korte periode met het e.e.a. aan medicijnen, prettig verder leven in een beschutte natuurgetrouwe omgeving voor de laatste 1 à 2 jaar die hij meestal nog heeft te gaan. Soms kunnen ze zelfs gelijk weer los gelaten worden, omdat er maar weinig kiezen zijn verwijderd door de dierenarts.

egel-tussen-krantensnippersDe situatie dit jaar lijkt in zoverre anders te zijn, dat er vooral jonge nog redelijk kleine egeltjes worden gevonden. Sommigen wegen slechts 400 gram! Bij deze egeltjes constateren we vaak longontsteking. Longontsteking bij egels wordt meestal veroorzaakt door longwormen. Een parasiet waar jonge egels veel last van hebben. Is de egel niet al te veel verzwakt bij aankomst in onze opvang, dan kunnen we met antibiotica en antiparasieten prikjes de dieren er weer bovenop helpen.

Ook het najaar van 2006 dat veel zachter dan normaal verliep vooral wegens het uitblijven van nachtvorst, redde veel jonge egeltjes het leven. De laat geboren kleintjes en de niet helemaal gezonde groteren bleven zolang er voedsel te vinden was wakker. Wij kregen dit najaar zodoende veel meer jonge egels binnen dan normaal.

U ziet dat dit een interessant verschijnsel is. We kijken door een kiertje van de deur van “moeder natuurs” huis, hoe “natuurlijke” selectie in de praktijk te werk gaat. En maak u zich vooral geen zorgen over onze rol daarin… Die hebben we niet, hoewel…. De bij ons verzorgde individu-tjes gaan wél weer helemaal gezond voor een 2e kans de natuur in en zullen zich voortplanten…..

Klussen
Later in dit stukje breng ik u nog wat meer lente nieuws over dieren, maar nu eerst wat zakelijk nieuws wat u als donateur of bijna donateur ook wilt weten.

kauwtjeHet is tot onze grote vreugde gelukt een vast dakje te laten leggen op onze oudere uitwenvolières. Deze volières waren door de ophokplicht in het voorjaar van 2006 ernstig beschadigd door de zware zeilen die we toen verplicht over deze half open kooien moesten spannen . Het regende veel waardoor de loodzware zeilen door de gazen dakbedekking van de kooien zakte zodat er helemáál geen dieren meer in verzorgd konden worden.

Wij zijn dankzij een subsidie van de Gemeente Delft erin geslaagd om snel een degelijk vast dak te laten plaatsen, nog voordat een nieuwe ophokverplichting werd afgekondigd in het najaar 2006. Dank u wel Gemeente!

In de vorige Penneveer vertelde ik iets over het keukenblok dat vervangen moest worden en dat we toen tot de ontstellende ontdekking kwamen dat er een groot stuk van ons gebouwtje langs de onderrand (ons gebouw is van hout) verrot was. Ik repte toen ook over de verzekering, maar helaas, zoals zoiets meestal gaat, leggen ze de schuld bij ons en kunnen we niets verhalen.

Maar… gelukkig is dit nu allemaal achter de rug. De houten staanders en nog veel meer hout van ons gebouw aan de buitenzijde zijn deskundig gerenoveerd, binnen zijn gipsplaten vervangen, er zijn veel nieuwe tegeltjes aangelegd en er staat een gloednieuw keukenblok te glimmen, waar we bijna niet aan durven te werken, zo nieuw is het nog. Het keukenblok is een schenking van 2 van onze vrijwilligers en voor een deel van Ikea. Hier zijn we erg blij mee, want de andere renovaties aan ons gebouw zorgden weer voor veel extra onverwachte kosten. Dank jullie wel, dames van de opvang en Ikea!

Fondswerving
Voor de inrichting van de nieuwe volières is de fondswerving goed op gang gekomen. Toch blijft u als donateur of eenmalige giftgever erg belangrijk want die fondsen voorzien ons niet in onkostenvergoeding voor voer, verzorging, telefoon, verzekeringen enz. Dat doet u. We zeggen het wel vaker, maar bij deze weer, dank u wel!

Nogmaals klussen
Momenteel werkt een vrijwilliger aan de vier oude uitwenvolières. Hij vervangt het oude gaas, dat overal los is komen te zitten, door nieuw sterk gaas.

jonge-merel

 

Wij zitten momenteel al enigszins in ons “hoogseizoen”, te zien aan het feit dat de eerste jonge merels al zover zijn om de uitwenvolières te gaan bevolken. Eén volière is gelukkig al klaar en de anderen zijn al een eindje op streek.

 

 

Het vijvertje in Uitwenkooi nr. 4 is dicht gemaakt, hierna nog drie te gaan. Deze vijvertjes waren overbodig geworden zoals ik u al vertelde in de vorige Penneveer, omdat we nu beschikken over volières met natuurlijk water (sloot kooien).

Dan komen we meteen op de gaten in de vloer van de volières bij de sloot waar ratten door kruipen. In de vorige Penneveer heb ik daar ook iets over verteld aan u. Dat probleem is nog niet opgelost maar het ziet er naar uit dat het binnenkort wel in orde gaat komen. Het bedrijf die de te kwetsbare slootkant had aangelegd heeft nu ingezien wat het probleem is en wil meewerken aan de heraanleg van deze wal. Gelukkig komt er eindelijk schot in deze zaak.

Een ander onprettig gebeuren wat ons de afgelopen winter ter oren kwam, was de afwatering van het nieuw aangelegde riool van onze nieuwe uitwenvolières. Deze kwam uit in de sloot! Zonder dat we het wisten hadden we de hele zomer van 2006 vuil water in een sloot geloosd, terwijl het absoluut ons beleid niet is om nonchalant met afval om te gaan, van welke aard dan ook. Een medewerker van de gemeente had gezien dat er bruin water uit een pijp stroomde. Na enig onderzoek kwam hij uit bij ons.

Navraag bij het bedrijf dat het riool had aangelegd leerde ons, dat ze het riool bewust op de regenwaterafvoer hadden aangelegd, men had de opdracht “aansluiten op het bestaande riool” niet begrepen. Gelukkig begint men (naar ik hoop) spoedig met het opgraven van de betrokken pijpen en zal het vuile kooiwater voortaan in het juiste riool worden geloosd.

Contacten
Leuke dingen cq. contacten de afgelopen winter waren er ook. Zo bezocht ik samen met bestuurslid Annemieke Vogelasiel de Houtsnip, die hun 25-jarig bestaan vierde. Leuk, wij waren er nog nooit eerder geweest maar krijgen wel vaak mensen aan de telefoon uit het Westland die op zoek zijn naar een plaats voor hun gevonden wilde vogel. Deze mensen verwijzen we dan daar naar toe. Het is iedereen vrij een gevonden wild dier te brengen waar men wilt, als het maar een opvang met de nodige vergunningen en vooral ervaring is, maar hoe dichter bij huis hoe prettiger voor de vondeling.

bruine-duifEen ander belangrijk contact is die met VOND. VOND staat voor Vereniging van Opvangcentra voor Niet-gedomesticeerde Dieren. Daar was ik met bestuurslid Nancy. Wij zaten aan bij een intensieve vergadering en er waren vooraf wat lezingen. Een van de doelen van deze bijeenkomst is een “werk” protocol te ontwerpen waar alle organisaties die zich een wilde dierenopvang noemen zich in zouden kunnen vinden. Hierdoor ontstaat er een kwaliteitsbewaking. VOND had daarvoor alle bij hen bekende opvangen uitgenodigd. Wij zagen dan ook diverse bekende gezichten uit de egel- en vogelwereld, maar ook de eekhoornopvang, Serpo, Stichting Aap en vele anderen waren aanwezig. In november is er een vervolgvergadering. Wij gaan daar zeker heen. Als er meer voor u belangrijk nieuws over te vertellen is, dan hoort u dat zeker weer via de Penneveer.

Stichting Melief
In de vorige Penneveer vertelde ik u iets over dieren die we “het grijze circuit” dieren noemen. Het gaat dan meestal over half tamme vogels die min of meer verwilderd en/of losgelaten zich wel zo`n beetje redden in de natuur, tot het moment dat ze hulp nodig blijken te hebben. Voorbeelden hiervan zijn kaapse eenden, ook wel muskuseenden genoemd, hanen en kippen, postduiven, sierduiven en jonge stadsduiven. Stadsduiven zijn eigenlijk wilde vogels, maar als ze jong worden gebracht wennen ze acuut aan hun nieuwe omgeving en willen er liever nooit meer weg. Postduiven hebben een baas, maar komen ze door een ongeval of een uitputtende vlucht bij ons, dan is het maar de vraag of de eigenaren ze willen komen halen.

witte-eendHanen en kippen worden om veel redenen “vrij” gelaten. Bv. geen zin of ruimte om op te hokken, bang voor kippengriep en lawaai. De kaapse eenden zijn al generaties lang aanwezig in stadsparken en bij grachten met een groenstrook. Veel mensen vinden ze leuk en voeren ze bij. Kaapse eenden zijn gevoelig voor vorst. Als er een tijd bevroren sneeuw ligt, dan bevriezen de voeten van deze dieren en volgt er een nare lijdensweg.

Worden deze diersoorten bij ons gebracht, dan zitten we er een beetje mee in onze maag. Opnieuw loslaten is onverantwoord maar ergens plaatsen, bv. bij een nieuwe eigenaar is een heel karwei en past ook niet bij ons werkterrein. Asielen voor huisdieren hebben niet altijd zin of de know-how om deze dieren op te nemen en ze te herplaatsen. Dus hangen ze overal tussen. Vandaar dat “grijze” aan hun status.

Gelukkig voor ons zijn we kort geleden in contact gekomen met de mensen van de Stichting Melief. Zij ontfermen zich juist over allerlei dieren uit het vage gebied, maar zij gaan nog veel verder, want ook allerlei zoogdieren vinden via hen een nieuw tehuis.

Stichting Melief helpt ons met zoeken naar nieuwe eigenaren voor de half tamme vogels. Ook voor hen valt het niet mee lieten ze me pas weten, maar ze zetten door. Ik mocht van hen hun website in dit artikeltje opnemen zodat u kennis met ze kan maken. We zijn de Stichting Melief veel dank verschuldigd. Wij kunnen nu eenmaal geen huisdieren opnemen. Ieder z`n vak! Maar het blijft jammer dat de gewone dierenasielen voor huisdieren zich niet méér bezig kunnen houden met huisdiervogels.

baby-konijntje-voeren

Terug nu naar de lente!

Wij ontvingen dit jaar al op 18 februari het eerste babyhaasje. Daarna volgde er nog 1 en meteen 3 babykonijntjes die tijdens graafwerkzaamheden werden gevonden. Deze 5 diertjes zitten momenteel al in een van onze buiten volières, maar verlaten dit weekend (21 april) ons om in een omgeving met meer natuurlijke omstandigheden nog een periode uit te wennen voor ze vrij worden gelaten.

Ondertussen is er al een nieuwe kleine haas en een klein konijn bij mij aangekomen en heeft 1 van de 2 Nancy`s 4 nieuwe wilde babykonijntjes bij haar thuis.

 

 

Geschreven door Winanda de la Rambelje-Mergler